runtodream.web-log.nl

"run simply for the love of it. Then more becomes possible then you might ever have dreamed"  - Elisabeth Hawker-

Deze weblog is begonnen in december 2005 toen ik werd uitgekozen als dreamteamer voor het blad Runnersworld. De bedoeling was om mijn ervaringen hier op te schrijven gedurende het project op weg naar de Rotterdam marathon op 9 april 2006. Dit is een beetje uit de hand gelopen en nu kun je hier met name lezen over mijn passie hardlopen, adventure racen, maar soms ook hoe ik reis, werk en andere gedachtenspinsels. Ondertussen heb ik 40 marathons /marathons+ gelopen met als meest bijzondere wel de marathon in Uruzgan/Afghanistan. Mijn liefde met lopen ligt vooral op de trails en in de bergen. Voorzichtig probeer ik in de ultrawereld te stappen. Verder heb ik 3 meerdaagse runs gedaan.
In 2007 heb ik samen met Ingrid als TEAM HERBALIFE,  de GORE-TEX™ TRANSALPINE-RUN 2007 gelopen. Een bergloop van 8 dagen, door de Alpen van 4 landen over 240 km en 14.000 hoogtemeters.
In 2008 de GORE-TEX TRANSROCKIES RUN . Een 6daagse run door de Rocky Mountains/USA over 175 km. Tevens ben ik vanaf 2008 lid van Malheur Ultrasport Team en ben ik de wereld van Adventure Race aan het verkennen.
In 2009 stond Al Andalus Ultra Trail 2009 op het programma. Een 5 daagse ultra trail stage run van 250 km in Andalusia/Spanje. In Augustus 2009 heb ik de The North Face Ultra Trail Courmayeur-Champex-Chamonix gelopen. Een waanzinnige Trail/berg run van 98 km en 5600 hoogtemeters. Over het programma voor 2010 wordt nagedacht. Wat wel duidelijk is, is dat ik met Leonie en Pieter op 24 t/m 28 maart de Be More Ultra Tour ga lopen, 250 km in 5 dagen voor een prachtig doel!

What is it gonna be, YES or NO?

18 januari schreef ik dat ik uitgeloot was voor de The North Face Ultra Tour De Mont Blanc, de UTMB, de ultra/berg race der racen (166 km met 9400 hoogte en dalende meters). Met pijn in mijn hart en ontzettend teleurgesteld kon ik niets anders dan aanvaarden. Stiekem had ik er gewoon op gerekend maar de loterij viel slecht uit en het was exit UTMB.
Maar een dag later kreeg ik een berichtje dat er misschien nog een kleine optie was om toch mee te doen. Via The North Face Nederland probeert men toch nog om mij een plekje te geven in het TNF Team. Of dat lukt weet niemand, daar beslissen anderen over. Mijn loop CV is naar Chamonix en voor de rest is het afwachten.
Maar het feit dat ze dat wilden proberen vind ik al heel tof. Uiteraard ben ik erg ongeduldig maar ook daar kan ik niets mee, het is gewoon afwachten.
Wel heb ik, voor het geval dat het niet lukt, mijn UTMB inschrijving overgezet naar de TDS.
De TDS is 106 km en heeft 6600 hoogtemeters. De route gaat van Courmayeur (Italy) naar Chamonix (Frankrijk). Ook een hele zware en prachtige loop. De combinatie van de CCC en de TDS maakt eigenlijk de UTMB.
De TDS is zonder meer ook zeer de moeite waard maar ik droom toch nog steeds een beetje over de UTMB en hou een klein beetje hoop.
Wordt vervolgd.

Hiel -midvoet of voorvoetlander??

De discussie hoe je nu moet lopen/landen is in volle gang. Sinds de introductie van het blote voeten lopen denkt men steeds meer dat je op je mid of voorvoet moet landen omdat het de natuurlijke manier is. Sommige voorstanders denken dat het economischer loopt en minder blessures oplevert. In de nieuwe trailrunner staat een mooi stukje over dit fenomeen.

In een studie heeft men 10 hiel-landers geleerd om op hun midvoet te landen. Tijdens het onderzoek keek men naar de zuurstof consumptie tijdens het landen op de hiel en op de midvoet. Dr Hamill, een van de onderzoekers vertelt dat het niet uitmaakt qua O2 consumptie als je verandert van landing. Hij denkt dat er geen goede landings manier is. Het hangt erg af van de persoon.
Een andere studie gepubliceerd in the journal of strenght and conditioning (2007)analyseert de landing van alle elite lopers tijdens een halve marathon in Sapporo. Met een camera bij de 15 km lijn zag men dat 75% van de elite lopers op de hiel landden. 24% op de mid-voet en maar 1% op de voor-voet.
Er is zover geen wetenschappelijk bewijs dat hiel-landers meer blessures hebben, dat midvoet-landers sneller en beter presteren dan hiel-landers.
Waarom moet dan plotseling iedereen op de midvoet gaan landen?
Ondanks dat er geen bewijs is promoten de gelovers van het midvoet landen dat het de manier is, simpel doordat het een natuurlijke manier is. Zij geloven dat de corrigerende hardloopschoen bijdraagt aan het hiel-landen. De Nike Free, de blote voeten en andere minimale schoenen laten de lopers vanzelf op hun voorvoet landen.
Coaches geloven dat hun lopers minder geblesseerd zijn en harder gaan lopen door blote voeten trainingen in te voeren en over te stappen op de mid-voorvoet landing.
Bijzonder is dat de lopers vroeger (Owens, Bannister, Shorter en Zatopek) allemaal hetzelfde liepen, midvoet-landers. Simpel omdat de schoenen geen enkele cushion, correctie of iets hadden. Zij corrigeerde met hun lijf en vingen zo de klappen op.
Men zegt dat als je op je hiel land je langer op je voeten bent door de afwikkeling en het dus tijd scheelt. Ook is de klap die je op moet vangen groter dan als je op de midvoet zou landen. Dus veel meer belasting op het lichaam.
Veel meningen waarvan er geen enkele is gestoeld op wetenschappelijk bewijs. Wat wel duidelijk is, is dat de schoenen branche er maximaal gebruik van maakt. Zo is er de Nike Free lijn, de Newton lijn en uiteraard de Fibram Five Fingers.
Het artikel sluit af met het advies om te lopen wat het beste voelt. Probeer het beide uit en kijk wat bij je past. Er is in deze misschien geen goed of fout advies alhoewel niet iedereen daar zo over denkt.

Persoonlijk denk ik nooit zo na hoe ik loop. Wel is duidelijk dat als ik op de Nike Free loop, wat een van mijn favorieten schoenen is, ik harder ga lopen. Het voelt lichter en makkelijker. En vooral dat ik vanzelf op mijn mid-voorvoet land. Het laatste geldt ook voor de Newton schoen en de FFV (die ik ook heb)
Maar die schoen is niet voor iedereen geschikt, het is een minimale schoen en dus geen demping en geen correctie.
Het is afwachten tot de onderzoeken echt aantonen dat je sneller wordt en minder blessures krijgt van een midvoet landing. Dan, schat ik zo in, zal men massaal over gaan op die landing/schoenen.

Suikerspin roze, 52 km op de Nike Lunarswift+

Het is officieel, sinds afgelopen vrijdagavond kan ik niet meer anoniem verstopt in de bosjes plassen bij een lange duurloop. Iemand bij Nike moet hebben gedacht `dat wild plassen moet eens afgelopen zijn onder de vrouwelijke loopsters`. `We maken de pata`s roze, dan zullen ze wel 2 keer nadenken als ze de bosjes induiken`.
En dat klopt. Van 10 km afstand zagen ze me al zitten, niet mij, maar wel mijn roze Nike LunarSwift+. Gisteren liep een bevriende loopster haast tegen me op omdat ze volledig gehypnotiseerd werd door mijn schoenen. Vanmiddag kwam ik Janna tegen tijdens de duurloop, ook zij zag als eerste mijn schoenen.
Het slechte nieuws is dat ik helemaal niet van roze hou maar schoenen moeten functioneel zijn. Het goede nieuws is dat ze heerlijk lopen. Ik heb ze zaterdag aangetrokken en ben er 30.5 km op gaan lopen. Vandaag wilde ik dat herhalen maar na 21.5 km had Ingrid het wel gezien en kon ik ook de motivatie niet meer opbrengen om de laatste 11 km alleen naar huis te rennen langs een ongeïnspireerde weg met auto`s.
Maar op de roze pata`s liep ik wel zonder problemen gelijk 52 km, een schoen die wederom heerlijk zit. Zonder enige twijfel is de Nike Lunar lijn de schoen voor mij. Of het nu de Lunar Trainer, de Racer, de Glide of de Swift is, ze lopen allemaal top. Overigens is de Trainer nog steeds mijn favoriet!
De afgelopen week was een erg drukke week waarbij het lopen er bij inschoot. Maar 2 keer liep ik en dan nog kort. Daarom wilde ik het een beetje goed maken in het weekend. Kijken of 2 keer 30 zou lukken. Het werd 52 km ipv 60. Ach, ook niet slecht.
De locaties waren wel leuk deze week, zo liep ik in Doorn, het lage Bergse bos en langs de Rotte.
De garmin 310 is ook weer functioneel. Ik ben even langs Jan van www.seeyourheartbeat.nl gereden en kreeg keurig een nieuwe garmin, wat een service!!
Deze week is er uiteraard ook werk verricht voor de BeMoreUltraTour. Zo zijn Leonie en ik vrijdag avond bij Nike HQ geweest om een presentatie te geven over ons project aan de Nike Ambassadeurs. Een groep mensen die aardig wat voor ons kunnen betekenen.
De inschrijvingen lopen goed, we hebben een hoop gedaan maar er moet ook nog heel veel gebeuren. Tussendoor moet er gewerkt worden en vooral, er moet getraind worden. Want voor je het weet moeten we 5 x 50 km lopen. Dat is geen kattenpis en dus moet ik echt komende week een schema in elkaar zetten (als leidraad) om de km`s op te voeren.
Na de winterstop waren de eerste 4 weken weer om op loopconditie te komen. Toch liep ik de laatste 3 weken al rond de 80 km dus dat valt wel mee. Nu gaan we km`s vreten. Schoorl komt eraan en de Midwintermarathon. Die zal ik vooral als duurloop gebruiken en kijken om de dag ervoor en/of erna nog een keer een lange afstand te doen.
Fotos zijn van omgeving Doorn en vandaag langs de Rotte.

Kunstenaar Jan Clemens Lampe doneert kunst voor de BMUT

De Be More Ultra Tour is een hot item op onze agenda. Maar ondertussen ook bij andere mensen. Vanuit alle hoeken krijgen we reacties.
Zelfs uit de kunstenaars hoek.
Jan-Clemens Lampe is Beeldend kunstenaar en is in mei 2006 met een nieuw literair project gestart: Dorst naar de eindstreep ®, geïnspireerd door groep vrienden, die regelmatig gezamenlijk fietsen en toeren.
“Dichter op de sport” en “bewegende poëzie” zijn bij dit project voor dubbele uitleg vatbaar. Lampe brengt zijn speciaal voor een sport geschreven gedicht namelijk op sportkleding. De uitdaging is om de sfeer en de essentie van de sport samen te vatten in een kort gedicht, dat op een maximaal veld van 30x30cm leesbaar moet worden geprint op (meestal) de achterzijde van een sportshirt.
Voor de BMUT heeft Jan Clemens 2 dri-fit singlets, 2 dri-fit shirts en 3 gedichten op oosters geschept papier ingelijst in zwart aluminium A4 lijstjes ter beschikking gesteld.
De shirts zijn voorzien van een prachtig loopgedicht.
De 3 ingelijste gedichten hebben 2 thema`s, hardlopen en Triathlon.
De shirts en ingelijste gedichten worden verkocht aan de hoogste bieder. Dus sla je slag en bied op de prachtige loop kunstwerkenvan Jan Clemens!
Je kunt dan wel hier bieden of via onze BMUT mail adres die te vinden is op de site.
Hier zie je het gedicht `de loper`.
Hier het marathon gedicht en het shirt.
En als laatste het triathlon gedicht.

Dit is het loop gedicht;

mijn lichaam lokt
mijn geest naar buiten
het toernooi van alledag
hartslag  ritme  adrenaline
de prestatie waar ik naar smacht
het hart pompt bloed
de geest gedachten
verwerk gebeuren
van ochtend tot de avondstond
verorber kilometers tot
voldoening deze dag
zo blijf ik een mens
sana in corpore sano
wat motivatie al niet vermag
     dorst naar de eindstreep ®

© Jan-Clemens Lampe ®

Sponsering 2010, Team Herbalife

Ik had het al eerder gezegd. In 2010 zullen Ingrid en ik wederom gesponsord worden.
We hebben in Herbalife een sponsor gevonden. Omdat er aardig wat op het loopgebied programma staat in 2010 is het fijn dat we ondersteuning krijgen. In 2010 zullen we dus als Team Herbalife aan de marathons en ultra`s verschijnen. Zullen we als Team Herbalife meedoen aan de Al Andalusiua Ultratrail en zullen we ook als team Herbalife in Frankrijk aan de start verschijnen van de CCC en de TDS of UTMB. Heel heel misschien zelfs nog aan een meerdaagse ultraloop in Zuid Afrika.
Dus zullen wij vanaf hopelijk de Apeldoorn marathon verschijnen in het nieuwe Herbalife tenue (als het binnen is uit de USA).
Wij zijn er uiteraard zeer content mee. Herbalife heeft bij ons al lang een plek in ons dagelijkse (sport)voeding. Een mooie sponsor, want wij geloven in het product.

Gezien; Altijd verder Van Dolf Jansen

Sommige ontmoetingen zijn bijzonder. In 2007 liep ik de marathon in Oslo. Jaap liep daar ook en kwam al googelend over die marathon op mijn site terecht. Hij mailde en sindsdien hebben we altijd contact gehouden. Veel uitwisselingen over boeken, theater en andere dingen.
Gisteren zaten we na een etentje samen in het theater in Utrecht. Jaap had kaartjes geregeld voor Dolf Jansen.
Dolf Jansen stapte op het podium en raast werkelijk over je heen in de eerste 20 minuten. Alsof hij aan de speed zit komen er vele topics voorbij. Je bent gelijk geboeid en zit volledig in de voorstelling. Hierna wordt hij rustiger en komen er veel onderwerpen voorbij maar de rode draad is hardlopen. Hoe hij als 15 jarig jongetje begon met lopen. Wat lopen voor hem betekent en er komen wat loopverhalen voorbij. De voorstelling is gebaseerd op zijn boek `Altijd Verder` wat over hardlopen gaat. Maar het is de rode draad. Ernaast staat hij als een geweldige cabaretier op het podium en neemt hij kritisch en humoristisch alles op de korrel.
Dat maakt dat de voorstelling voor iedereen toegankelijk is. Alhoewel ik denk dat de lopers er nog meer van genieten omdat je hem totaal begrijpt als hij het over lopen heeft.
Dolf werkt toe naar de conclusie van de voorstelling. Dat ieder mens een hardloper is, maar dat de elite dat slechts heeft onthouden.
En zo simpel is het!
Na de voorstelling kun je Dolf zijn boek kopen en laten signeren. De opbrengst gaat naar een mooi project in Lima/Peru. Reden genoeg om het aanschaffen.
Dolf Jansen in Altijd Verder is een aanrader!
Jaap bedankt voor de gezellige avond!!

Forerunner Garmin 310XT op de fiets en een totale reset

Vanaf het eerste moment dat ik de Garmin 310 XT heb ben ik er enthousiast over en is het wat mij betreft de beste versie in de lijn van de Garmin Gps sporthorloges.
Een van de dingen die deze zo interessant maakt is de accu. Hij gaat zeker 16 uur mee en dat zorgt ervoor dat je er veel meer mee kunt doen behalve hardlopen.
Het maakt hem geschikt voor korte adventure races, fietsen, triathlon en ultralopen.
Zo heb ik hem tijdens de fietsreis door Myanmar iedere dag aan mijn stuur gebonden.
Perfect! Doordat je grote schermen kunt maken is het goed te lezen tijdens het fietsen.
Je kunt scrollen in de schermen, zie je gemiddelde snelheid, de dag afstand en andere voorkeur schermen die je ingesteld hebt.
Nu waren bijvoorbeeld de dagafstand en hoogtemeters erg handig. Wisten we precies hoeveel we nog moesten fietsen en hoeveel we nog moesten klimmen.
Ook zijn de routes later te delen met andere fiets liefhebbers.
Deze Garmin 310XT is toch veel meer allround dan de vorige versies.

Na mijn loop op zondag heb ik de 310XT gewoon uitgezet. Vervolgens in de accu en helaas gaf hij geen enkele teken van leven meer. Alle reset pogingen geprobeerd, niets!
Voor de duidelijkheid, de reset pogingen zijn ;
De Lap/Reset knop ingedrukt houden en daarna de Mode knop indrukken.
De Mode  knop ingedrukt houden en daarna de On/Off knop in drukken.
De Mode + Enter knop indrukken dan op even op Powerknop drukken. De Powerknop loslaten  maar Mode + Enter ongeveer 10 seconden vast houden.
Al deze pogingen leiden tot niets. Nu maar Jan Van seeyouheartbeat gemaild. Ik vrees dat het een retourtje winkel wordt. Als iemand anders nog ideeën heeft, ik hoor ze graag.

Bij seeyourheartbeat is de Forerunner 310XT te koop voor 338 E. Mocht je ergens anders in Nederland bij een officiële dealer het artikel goedkoper zien, meld het bij seeyourheartbeat.com en zij doen een passend aanbod.

Running blind Rotterdam

Rotterdam noemt zichzelf een sportstad. Soms terecht en soms niet helemaal naar mijn idee. Zo vind ik nog steeds dat de stad weinig atletiekbanen heeft voor een zogenaamde sportstad. De atletiek baan van PAC is overbevolkt.
Maar Rotterdam heeft een traditie als sportstad en heeft daarom ieder jaar een Rotterdam sportstad Award. Hier worden oa prijzen uitgedeeld voor de beste Rotterdamse sport vrouw, sportman, sportteam en gehandicaptensportprijs.
In 2009 kreeg een groep hardlopers de gehandicaptenprijs, namelijk Running Blind

Zeventien blinden en slechtzienden vinden op dit moment wekelijks hun sportplezier bij Running blind. In mei 2007 werd daarvoor het fundament gelegd. Op uitnodiging van internist Francoise Klessens kwam een aantal slechtzienden bijeen in het Oogziekenhuis Rotterdam. Het gesprek ging over hardlopen voor mensen met een visuele beperking, waarbij het idee ontstond om een groep op te richten. Running Blind sprak aan en in oktober 2007 werd het loopclubje een stichting.
30 vrijwilligers (buddy`s) staan op vrijdag en zondag ochtend op de baan om de leden van Running blind te begeleiden.

Ik vind het een prachtige club en het laat weer zien wat een sociale groep lopers toch zijn. Running Blind heeft wat mij betreft deze prijs dik verdiend. Ik heb ondertussen gemaild om te kijken of hier en daar niet een training kan combineren met een buddytaak. Een mooie combinatie.

Hoe een grote webloggersloop een kleine WLL werd in H`sum

Het was wat passen en meten maar het plan was getrokken. Vandaag zouden we meelopen in Apeldoorn met wat webloggers en Tweeters. Na de geplande 21 km zouden wij er dan nog een km of 10 aan plakken.
Dus al om half 8 uit bed en om half 9 in de auto. Niet mijn ding op zondag, maar vooruit. Na 15 minuten rijden realiseerde ik mij dat ik geen portemonnee bij me had. Er moest ook getankt worden en laat Ingrid nu ook geen knip bij haar hebben. Er zat niets anders op dan rechtsomkeer te maken. Maar om 10 uur in Apeldoorn gingen we niet meer halen. Ik had er flink de p in.
Maar goed, over op een ander plan. Als we dan toch zo lekker vroeg zijn rijden we ergens heen waar we een mooie route kunnen lopen. Zo kwamen we uit in S Gravenland, net naast Hilversum. De route `s Gravenlandse Buitenplaatsen en Naardemeer is bijna 30 km en loopt van fiets knooppunt naar knooppunt. Een mooi rondje door een deel bos en om het Naardemeer heen. Met het kaartje in de hand gingen we op pad.
Na nog geen 1.5 km passeerden we een loper. Hij viel mij gelijk op omdat hij een handbidon in zijn hand had die ik ook heb en die je haast nooit ziet. Hij groette erg enthousiast. Een paar seconden nadat hij voorbij was, liep hij weer naast ons. Hij had mij herkend en bleek Marco te zijn, een weblogger. Hoe klein is de wereld.....
Marco was op weg naar zijn vader, zou daar thee drinken en weer terug hardlopen. Een duurloop van 2 uurtjes. Hoe anders liep het.
Hij liep een deel mee en kletsend vlogen de km`s voorbij. De route was prachtig tot we in de bebouwde kom kwamen en er iets niet klopte. We konden het knooppunt niet meer vinden en liepen de kant op wat ons het meest logisch leek. Marco had ondertussen al besloten om mee te lopen. Na 1.5 km kwamen we erachter dat het echt niet klopte en zijn we terug gegaan waar we uiteindelijk het verstopte bord vonden.
De route ging verder langs het Naardemeer, zo`n 16 km. Niet dat je iets ziet van het meer want dat is redelijk verstopt. Maar het is wel een mooi stuk. Daar ging het ook wat zwaarder want we hadden een fikse wind tegen. Maar na een drink (bij een boerderij de fles vullen) en eetstop waren we alle 3 weer wat opgeladen en vervolgden we onze weg.
Aangezien Marco er al een paar km op had zitten toen hij ons tegen kwam had hij een lift geregeld bij zijn 30 km punt. Wij moesten nog een stukje verder en stopten de Garmin op 32.5 km. Een heerlijk loopje in zeer aangenaam gezelschap. Zo werd een webloggersloop die niet doorging toch nog een miniweblogloop. Marco het was een genoegen!
De volgende keer als ik in Hilversum ben voor het werk weet ik met wie ik ga trainen!

Nite Ize Led Sportvest

In de donkere dagen en met slecht weer is het noodzakelijk om gezien te worden. Er zijn vele vestjes en bandjes voor. Zelf loop ik ook nog wel eens met een hoofdlamp op mocht het erg donker zijn. Maar als het gaat om gezien te worden is een vestje vaak genoeg.
Afgelopen weken heb ik het LED sportvest van Nite Ize uitgeprobeerd.
Een vederlicht vestje die wat hoger zit dan de standaard vestjes. Dat is prettig want dan gaat hij niet zo heen en weer.
Wat vooral bijzonder is, is dat hij aan een kant zowel voor als achter licht heeft (het deel oranje op de foto). Die kun je op 2 standen zetten. Knipperend of heel de tijd aan. De batterijen gaan 150 uur mee en zijn vervangbaar.
Je kunt het vestje zo dragen dat het licht dan wel of aan de linker of rechter zijde van je zit.
Aan de onderkant zit zowel voor en achter een fluorescerende rand (3M).
Het vest zelf is een soort netgaas. Dus licht en ademend. Ook niet onbelangrijk, je kunt het gewoon in de wasmachine wassen. Wel even de batterij en licht eruit halen
Links en rechts kun je hem om je middel vast zetten met klittenband. Dus als je wilt beweegt hij helemaal niet En dus voor iedere maat goed.
Kortom een mooi en functioneel vestje. Je bent erg goed zichtbaar vanaf 1.5 km. Niet alleen handig voor hardlopen maar ook op de fiets.
In NL te bestellen via Homeij Oisterwijk.
Het prijskaartje is aan de hoge kant maar veiligheid is wat waard. Uiteraard heb je er wel wat voor. Want je hebt een vestje met echt licht die ws heel je leven meegaat. Bovendien is het bijna noodzakelijk om al gezien te worden voordat de lichten op je schijnen. Tegenwoordig wordt je steeds vaker bijna van je sokken gereden.
De adviesprijs is E 54.25.
Homeij Oisterwijk was zo vriendelijk om voor de avond etappe tijden de Be More Ultra Tour vestjes beschikbaar te stellen voor Leonie, Pieter en mij. (ik had hem al)
Dan kan iedereen het nog eens live bewonderen.